|
| |
De heilige Caecilia
Caecilia was een adellijke dame in Rome. Ze leefde, volgens de
overlevering, in de derde of vierde eeuw na Christus. Caecilia werd
uitgehuwelijkt aan een zekere Valerianus, een niet-gelovige. Dat wilde ze
niet, aangezien ze had beloofd trouw aan God te blijven en maagd wilde
blijven. |
| Maar de wil van haar ouders was wet, het huwelijk kwam er. Toen kwam de huwelijksnacht. Caecilia vertelde haar man dat een engel
haar lichaam beschermt. Valerianus wilde de engel zien en Caecilia stuurt
haar man daarom naar de paus. Even buiten Rome ontmoet Valerianus
de engel en
ter plekke bekeert hij zich tot het christendom. Ook Tiburtius, de broer van
Valerianus, bekeert zich.
Valerianus en Tiberius dragen hun geloof uit - in woord en daad. Ze
helpen met het begraven van de martelaren die tijdens de christenvervolgingen gedood zijn, en ze delen aalmoezen uit. Maar de
prefect van Rome, Alimachus, was niet van het christendom gediend. Hij
veroordeelde hen tot de dood. Zijn bevel moest worden uitgevoerd door
Maximus. Maar ook Maximus laat zich bekeren. Uiteindelijk voltrekt een
ander het vonnis. Caecilia begraaft de drie en blijft het christendom
prediken. Alimachus veroordeelt ook haar tot de dood. |
La Santa Cecilia (1620) – Domenico
Zampieri (1581-1641)
|
| Vreemd is dat de enige bekende associatie van Cecilia met muziek, in het
bijzonder het orgel, komt uit een schrijfsel over haar huwelijksfeest:
"Cantantibus organis in corde suo soli domino decantabat." Dit betekent
dat zij, al musicerend, een lied zong voor haar enige Heer, waarbij ze Hem
vraagt haar kuisheid te bewaren.
Sicilië: Caecilia wordt vaak afgebeeld met orgel of harp, palmtak, boek en
kroon. Zij is patrones van de muziek én van de brandweerlieden. Zij wordt
aangeroepen om vuur te weren en brand te voorkomen. Het verhaal wil dat
in Catania (Sicilië= eiland van het geslacht van de Caeciliae) een
lavastroom van richting veranderde als men haar sluier voor de vuurzee
legde. Zo werd de stad gered. |
|
|
